خانه / سینما / علی معلم: همان که رییس جمهور گفت… بهترین شکل برخورد با آثار هنری بر اساس افکار عمومی است

علی معلم: همان که رییس جمهور گفت… بهترین شکل برخورد با آثار هنری بر اساس افکار عمومی است

بهترین شکل برخورد با آثار فرهنگی و هنری، برخورد براساس افکار عمومی است و معتقدم فیلمسازان بزرگ به آزمون و تایید مجدد نیاز ندارد. «علی معلم» روز چهارشنبه افزود: رییس جمهوری در گفت‌وگوی زنده تلویزیونی به نکته درستی درباره اعتماد به هنرمندان اشاره کرد؛ باید فضای فرهنگی هنری را به سمت اعتمادسازی ببریم تا مولفان و تولیدکنندگان آثار فرهنگی هنری اعم از نویسندگان و اهالی موسیقی و فیلمسازان در شرایط مساعدی فعالیت کنند.

تهیه‌کننده فیلم سینمایی آل تاکید کرد: تولیدکنندگان آثار هنری در کشور به دو هزار نفر هم نمی‌رسند و این کشتی عریض و طویل نیست و این قشر افراد شناخته شده با سبقه مشخص با سلایق معین هستند که بر روی آثارشان ارزش‌گذاری می‌شود. معلم ادامه داد: نکته مهم‌تری که رییس جمهوری در گفت‌وگوی زنده با مردم به آن اشاره کرد این بود که بهترین شکل برخورد با آثار هنری بر اساس افکار عمومی است و هنرمند بازخورد عملکرد خود را از مخاطبان خواهد گرفت.


80924854-5258011

دستگاه‌های نظارتی فرهنگی به سرمنشا اصلی برسند

وی در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا توضیح داد: در عرصه فرهنگ و هنر برخوردهای سلبی چندان موثر نخواهد بود و هر گروهی با هر تفکری در جامعه می‌تواند بر آثار فرهنگی و هنری نقد خود را چه تمجید و چه انتقاد ایراد کند.

مدیرمسوول ماهنامه دنیای تصویر گفت: دستگاه‌های نظارتی دولت برای تحقق خواسته‌های رییس جمهوری در عرصه فرهنگ و هنر باید به سرمنشاهای اصلی قانونی خود برسند و از اعمال سلایق شخصی در این بخش جلوگیری شود چراکه در عرصه هنر از یک اثر می‌توان برداشت‌های مختلف داشت کما اینکه برخی فیلم‌ها در یک دولت سانسور شده و در دولت دیگری به اکران عمومی رسیده است در صورتی که همه ما در یک نظام فعالیت می‌کنیم.

معلم ادامه داد: معتقدم ممیزی آثار فرهنگی و هنری باید منضبط باشد و اگر شخص و یا مدیری از یک اثر بدش می‌آید قرار نیست جلوی آن را بگیرد.

ایجاد مرجع قانونی برای ممیزی آثار فرهنگی

وی با بیان اینکه ممیزی‌های شخصی باعث شکست سینما می‌شود یادآور شد: در بخش ممیزی آثار باید یک مرجع قانونی وجود داشته باشد و وجود نهادهای مختلف برای سانسور فیلم‌ها جواب نمی‌دهد.

این منتقد و نویسنده سینما ادامه داد: اقتدار حاکمیت باید در دولت وجود داشته باشد؛ این بد است که نهادهای مختلف ممیزی‌های خاص خود را دارند؛ به عنوان نمونه شهرداری تهران با اعمال سلیقه تعیین می‌کند که یک موسیقی در سالن‌های این نهاد اجرا شود یا نشود.

قاعده آیین‌نامه‌ای برای توقیف برخی فیلم‌ها وجود ندارد

معلم تاکید کرد: ممیزی‌ها باید بر اساس قواعد عمل شود و معتقدم نمی‌تواند دلایل توقیف برخی فیلم‌های سینمایی را بر اساس آیین‌نامه‌های موجود توجیه کرد و این مهم بر اساس سلایق انجام شده است.

به گفته وی، ممکن است یک موضوع از سوی یک هیات نظارت خطا و از نگاه هیاتی دیگر اشتباه محسوب نشود و این مشکل بزرگ تاکنون در هیچ دولتی حل نشده است.

این تهیه‌کننده سینما گفت: مرجع تشخیص‌دهنده درباره یک اثر باید یک جا باشد و امور تسهیل شود نه اینکه فیلمساز برای تایید مجوز ساخت فیلمش سه سال به نهادهای مختلف رفته و از هر نهاد مجوزی خاص را دریافت کند.

هنرمندان دائم در برخورد و تعامل با مردم هستند

معلم افزود: هنرمندان با همین مردم برخورد می‌کنند اگر هنرمندی اثری ناپسند را تولید کرد باید اجازه دهیم این ناپسندی را مردم اعلام کنند؛ وقتی این مهم را در اختیار مردم بگذاریم مخاطبان با رویکردشان به یک اثر، نسبت به آن واکنش نشان می‌دهند.

وی توضیح داد: چنانچه نویسنده‌ای با اثری فرهنگ مملکت را وهن و به مقدسات توهین کند مردم با عدم استقبال از آن اثر، به آن نویسنده واکنش نشان خواهند داد. به گفته این نویسنده و منتقد سینمایی، با تسهیل شرایط و کارکرد مجوزها، اعتماد به هنرمندان به وجود می آید.

تعدد مراجع تصمیم‌گیرنده موجب امنیتی شدن فضای فرهنگی است

معلم به موضوع کاهش فضای امنیتی در عرصه فرهنگ و هنر اشاره کرد و گفت: یکی از دلایل امنیتی شدن فضای فرهنگ به دلیل عدم وجود مرجع واحد تشخیص‌دهنده و تصمیم‌گیرنده در بخش ممیزی‌ها است و وقتی نهاد اصلی فرهنگی درباره ممیزی‌ها نظر نمی‌دهد هنرمند به منظور ساخت و خلق اثری مجبور به مراجعه به نهادهای دیگر به منظور اخذ مجوزهای مورد نیاز و جلب رضایت دست‌اندرکاران این نهادها است.

وی با یادآوری اینکه برای کاهش فضای امنیتی و ایجاد اعتماد به هنرمندان باید در گام نخست آیین‌نامه تصحیح شود گفت: در سینما آیین‌نامه‌های غلطی داریم که کلی‌گویی است و گاه از همین آیین‌نامه‌ها و کلی‌گویی‌ها سوء استفاده می‌شود.

دبیر جشن حافظ تاکید کرد: معتقدم جامعه ایرانی از سال‌های پیش از انقلاب تفاوت کرده اما هیات‌هایی که درباره پروانه نمایش و ساخت داریم همچنان متناسب با جامعه دیروز ما تشکیل و اعضای این شوراها اندک است.

از فیلمسازان بزرگ دوباره امتحان نگیریم

معلم ادامه داد: پیش از انقلاب، جمعیت ایران ۳۵ میلیون بود که ۶۰ درصد آنان سواد نداشتند؛ امروز ۷۶ میلیون داریم که ۹۰ درصد آنها تحصیل کرده‌اند و در این شرایط نمی‌توان با حضور چند نماینده به سراغ آیین‌نامه‌ها و ضوابط رفت بلکه باید بر اساس ساختار جمعیتی جامعه، شوراهای مختلف برای صدور مجوز ساخت و نمایش آثار فرهنگی و هنری را تبیین کند.

وی یادآور شد: به عنوان نمونه هیات منصفه مطبوعات باید بیش از این باشد و معتقدم در شورای پروانه ساخت نیز باید افراد بیشتری حضور داشته باشند.

تهیه‌کننده فیلم گاوخونی با اشاره به اینکه فیلمسازان کهنه کار و ثابت شده نباید در شوراهای مختلف آزمون دهند گفت: فیلمسازانی همچون مسعود کیمیایی سابقه‌ای مشخص در سینمای ایران دارند و بد است که دوباره از فیلمسازان بزرگ امتحان بگیریم و بگوییم مورد اعتماد هستند یا نیستند.

معلم ادامه داد: فیلمسازان از مردم توقع دارند و این اعتماد میان آنان و فیلمسازان وجود دارد از این رو اگر اعتماد مردم را به هنرمندان سلب کنیم فضای هنری به باج‌گیری آغشته و مردم به هنرمندان بی‌اعتماد می‌شوند. وی گفت: به عبارتی هنرمند به سمت ریاکاری می‌رود در صورتی که با تبیین ساز و کار قانونی می‌توانیم شرایط را بهبود بخشیم.

این منتقد و نویسنده سینما افزود: اینکه امروز فیلمی خارج از سیستم رسمی تولید و به بازار قاچاق عرضه شود خوب نیست و این امر حاصل عدم اعتماد به هنرمندان است و هنرمند نسبت به جامعه خود مسوولیت‌پذیر و دغدغه‌مند است.

فضای فرهنگی همچنان امنیتی است

معلم گفت: به رغم رویکرد و تاکید دولت، متاسفانه هنوز فضای فرهنگی کشور تا حدی امنیتی است و این مهم تا هماهنگ نشدن دستگاه‌های دولتی و وزارتخانه‌های مختلف برطرف نخواهد شد و اینگونه نباشد که تولید یک اثر از سوی وزارتخانه‌ای تایید و از سوی نهادی دیگر وتو شود. وی توضیح داد: تلویزیون، حوزه هنری، شهرداری و دیگر نهادهای مختلف سلیقه خاص خود را دارند و هریک نیز به اعمال سلیقه می‌پردازند که این مشکل اصلی ما است.

مدیر مسوول ماهنامه دنیای تصویر افزود: باید ساز دولت هماهنگ و هم‌آوا و این ساز بر اساس قاعده نواخته شود الان ما سازهایی داریم از طریق خود فیلم نواخته می‌شود و هر هنرمند برای تولید یک کار بکر با نهادهای مختلف درگیر می‌شود و اینقدر منویات مورد توجه قرار می‌گیرد که اصل کار از بین رفته و سمت و سوی کار فرهنگی از بین می‌رود و بخشی از آثار یاد شده از سوی مخاطب توهین‌آمیز است.

شفاف‌سازی فرهنگی در جامعه رخ دهد

معلم تاکید کرد: اجازه دهیم بحث‌هایی درباره فیلم‌ها در محافل قدرت به اجتماع منتقل شود؛ دولت تاکید به شفاف‌سازی دارد از اینرو اجازه دهیم شفاف‌سازی فرهنگی در جامعه هم اتفاق بیافتد. به عبارتی بهتر است که مردم را حساب کنیم، ما تولیت فرهنگی را جدی گرفتیم اما مردم را فراموش کردیم درصورتی که آثار فرهنگی برای مردم ساخته می‌شود و آنها با استقبال و یا عدم استقبال تعیین‌کننده هستند.

وی گفت: نشریات فیلم و موسیقی در برخورد با مخاطب زنده می‌شود اگر جامعه را نسبت به آثار آگاه کنیم رابطه مردم و فرهنگ تسهیل می‌شود.

این تهیه‌کننده سینما همچنین از فیلتر سلیقه‌ای برخی سایت‌های فرهنگی و سینمایی انتقاد و بر ایجاد یکسان‌سازی در دولت تاکید کرد.

نظارت سلیقه‌ای یعنی گمراهی

معلم توضیح داد: یک گروه فکری شاید با یک فیلم مشکل داشته باشد اما نباید از قدرتش برای ضربه زدن آن اثر استفاده کند. وی ادامه داد: اگر ما مخاطبان گروه‌های مرجع فکری را ملاک قرار دهیم و آثار هنری بی‌واسطه با آنان برخورد کنند نتیجه بهتری حاصل شده و تشویش اهالی هنر کاهش می‌یابد.

به گفته وی، «سهام فکر» هنرمند اگر متلاشی شود نتیجه خوبی در آن آثار نخواهیم داشت و شاید گمراهی بیشتری ایجاد شود؛ نظارت‌های سلیقه‌ای باعث گمراهی بیشتری می‌شود و نظارت غلط موجب گسترش فساد می‌شود و ما نیز از این قاعده مستثنا نیستیم.

معلم یادآور شد: شفاف‌سازی جامعه، تولیت فرهنگی را از وضعیت ملوک‌اطایفی خارج خواهد کرد.

دیدگاهتان را ثبت کنید